Inge Koelewijn voelt zich thuis als vrijwilliger in Jumbo De Haven
Op vrijdagochtend begint voor Inge de dag vroeg. Rond kwart over acht stapt zij Jumbo De Haven binnen. De vracht is dan net binnen, de schappen moeten worden bijgevuld en ondertussen komen de eerste bewoners al binnen. Dat maakt deze ochtend voor haar zo prettig. “Ik ben ik beweging, maar er is ook ruimte voor ontmoeting.”
Vroeger werkte Inge als leerkracht in het basisonderwijs. Na haar pensioen merkte zij dat ze graag weer iets wilde betekenen. Niet achter een vergadertafel, maar met haar handen en in contact met mensen.
Tijdens de Open Dag van De Haven ging zij in gesprek met een van de vrijwilligerscoördinatoren en stelde de simpele vraag: “Wat kan ik hier doen?”
“Het werk in de winkel sprak mij meteen aan. Contact maken, mensen op hun gemak stellen en aanvoelen wat iemand nodig heeft zit mij in het bloed. In de winkel komt dat goed van pas. De bewoners die hier hun boodschappen doen zijn heel verschillend. Sommigen lopen zelfstandig door de winkel en weten precies wat ze nodig hebben. Anderen hebben wat meer ondersteuning nodig, bijvoorbeeld bij het pakken van producten of bij het betalen.”
Voor Inge is het belangrijk om goed te kijken. Ze helpt alleen als dat nodig is en laat bewoners zoveel mogelijk zelf doen. Dat vraagt soms geduld, maar levert veel op. “Sommige bewoners leren hier voor het eerst pinnen. Dat geeft hun vertrouwen en een gevoel van zelfstandigheid. Juist dat vind ik zo mooi aan dit werk: dat een beetje steun een groot verschil kan maken.”
De winkel blijkt voor veel bewoners een fijne plek. Het assortiment is groter dan verwacht en daardoor kunnen zij hun dagelijkse boodschappen zelf blijven doen. De wetenschap dat er iemand is die helpt als het nodig is, neemt onzekerheid weg. Een vriendelijk woord en een open houding zorgen ervoor dat bewoners graag terugkomen.
Tussen het vullen van de schappen door is er tijd voor een praatje. Soms kort, soms wat langer. Even horen hoe het gaat, even herkennen en herkend worden. Inge merkt dat bewoners het waarderen dat zij er is. Niet alleen om te helpen, maar ook om gewoon even aandacht te geven.
“Omdat de winkel aan de voorkant van het gebouw ligt, zie ik veel mensen langskomen. Medewerkers, bewoners en bezoekers. Een zwaai, een groet of een korte ontmoeting hoort erbij. Dat maakt mijn ochtend levendig en afwisselend.”
Naast dit vrijwilligerswerk geeft Inge ook nog enkele uren per week bijles aan kinderen op de basisschool en past zij op haar kleinkinderen. “Zo blijf ik actief betrokken bij de gemeenschap. Het geeft structuur aan mijn week en het gevoel dat ik midden in het leven sta. Ik ben blij dat ik dit doe. Het voelt goed om iets te kunnen betekenen.”
